

15 feb moesten we helaas Mike en Anneke verlaten. We hadden besloten om naar het Zuider eiland te gaan, om daar de west en noord kant te verkennen. Om half tien werden we opgehaald door een busje die ons naar Wellington bracht, daar hadden we drie nachten geboekt omdat het ons wel een leuke stad leek. Na een lange rit kwamen we eindelijk in Welington aan, de bus chauffeur zette ons bij het yha hostel af. Het was een groot hostel maar zag er erg netjes uit.
De volgende dag vrijdag de 16 feb hebben we een dagje in de stad doorgebracht, omdat het regende zijn we eerst naar het Te Papa museum geweest. De entree was gratis dus dat vonden we natuurlijk helemaal niet erg. Het museum had verschillende onderwerpen, een gedeelte over de widlife van Nieuw Zeeland, het ontstaan van aardbevingen, hoe vulkanen werken, maori gedeelte en nog veel meer om op te noemen, het was erg interessant en leerzaam. Na het museum bezoek zijn we wat gaan eten in het hostel en daar hebben we een Lord of The Ring tour geboekt voor de volgende dag. s'Middags knapte het weer op en begon de zon te schijnen dus zijn we ff lekker de stad ingeweest, daar hadden we kaartjes gekocht voor een rugby wedstrijd die zaterdag zou zijn tussen de Hurricanes en de Blues uit Auckland, het leek ons wel eens leuk om naar zo'n wedsrijd te gaan, is een keer wat anders dan een potje voetbal.
Zaterdag de 17de werden we om half negen opgehaald voor de LOTR tour, we waren met een klein groepje en een zeer enthousiaste guide. We begonnen met een mooi uitzicht over de stad Wellington (helaas kunnen we de foto's van deze tour niet op de site zetten, omdat ze te groot zijn). Daarna gingen we verschillende filmlocaties af, alle decors waren natuurlijk weg, met foto's erbij werd het wat duidelijker en met de film in je achterhoofd. Zo hebben we gezien waar Helms Deep en Rivendel opgenomen was. Het was een leuke dag, we kijken nu heel anders naar de film.
Nadat we terug waren moesten we ons snel even omkleden en gelijk door naar het stadion. Het was nog een wandeling van 30 minuten. In het stadion even een hotdog en patatje gescoord en the game kon beginnen. Rugby is hier en in Australie erg populair, je ziet niet anders op de tv. Vandaar dat we wel eens zo'n wedstrijd wilden zien.
De Hurricanes (Wellington) moesten tegen de Blues (Auckland). Het werd uiteindelijk 23 - 22, erg spannend.
Het was super om te zien, leuk sfeertje.
Zondag 18 februari zijn we met de ferry van het noordereiland overgestoken naar Picton op het zuidereiland. Gelukkig was de zee kalm en scheen het zonnetje volop. Dat was aan het einde van de dag wel te zien op ons gezicht, lekker verbrand. Om Picton te bereiken vaarden we door de Malborough Sounds, dit is groot natuurpark.
Picton is een leuk klein plaatsje in een mooi baaitje uitkijkend op de Sounds.
Maandagochtend hebben we een dolphinwatchtour geboekt voor dezelfde middag. Om 1.15 vertrok de boot vanuit Picton richting de Sounds. Tijdens de tour zouden we onder andere pinguins, seals en als we mazzel hadden dolfijnen. En die mazzel hadden we, we kwamen terecht midden in een groep van 40 tot 50 bottlenose dolfijnen.
De dolfijnen zwommen bijelkaar, de moeders met de kids. Ze kwamen langs de boot, onder de boot, voor de boot, net niet over de boot. Het was zo'n mooi gezicht al die dolfijnen zo om ons heen, je wist niet waar je kijken moest.
De skipper wist ons te vertellen dat deze groep hier een paar dagen zat, ze waren waarschijnlijk nu weer op weg naar open zee, dus we hadden echt mazzel. Er zwemmen wel andere dolfijnen, de hector dolfijnen, maar deze zijn veel kleiner en niet zo speels. Na dit mooie schouwspel moesten we weer omkeren, op weg naar het vogeleiland.
Hier hebben we een wandeling gemaakt door het bos en verschillende vogels gespot.
Dinsdag vertrokken we weer met de bus naar de volgende stop, dat was Nelson. De rit duurde zo'n 3.5 uur, aan het einde van de middag kwamen we aan. Ons hostel lag helaas een stukkie buiten de plaats en het hostel kon ons niet met hun busje oppikken. Dus dat werd met onze zware tassen het hele eind lopen.
Next day hebben we onze kayaktrip geregeld. We zaten namelijk op zo'n uurtje rijden vanaf het Abel Tasman Park,
dit park is ideaal om te kayakken en te hiken. Verder deze dag een beetje gerelaxed.
Donderdag moesten we vroeg op, we werden namelijk om 6.15 opgehaald door de bus die ons naar Motueka bracht. Hier stond de bus van de kayakorganisatie op ons te wachten. Na het inchecken vertrokken we met onze guide en kayak naar het water. Op een groot strand begon de tocht. Om bij het water te komen moesten we best nog een eindje lopen, hier had je namelijk het grootste eb en vloed verschil van Nieuw Zeeland, het verschil was meer dan 4 meter. Gelukkig hoefden we zelf niet met de kayak te zeulen, dit werd door een tractor gedaan.
We zaten samen in een mooie gele kayak, Annemarie voorop (Navigator) en Remco achterop (Stuurman).
De eerste helft van de dag gingen we kayakken, na een lekkere lunch op een strandje, zetten we de tocht te voet verder, het bos in. Na een flinke klim kwamen we aan op een hoog uitkijkpunt over het park. Toen weer naar beneden uitkomende bij een super mooi strand. Hier besloten we het wandelen voor gezien te houden en ploften we lekker neer op het zand. Hier hebben we heerlijk 2.5 uur van het zonnetje genoten, zelfs even in dromenland geweest. Daarna werden we opgehaald door de watertaxi, deze bracht ons weer terug naar het beginpunt, hier stond de bus naar Nelson weer te wachten. Het was een mooi dagje zo, Remco was voor even weer in zijn element.
Vrijdag de 23ste stond ons een lange dag in de bus te wachten. Om 7.15 uur vertrok de bus vanuit Nelson richting Frans Josef, langs de westkust. Tijdens onze lunchpauze halverwege stopten we bij the Pancakes, dit zijn rotsformaties die lijken op stapels pannekoeken. Zoals jullie op de foto's zien kon Annemarie het niet laten om een hapje te nemen hihi. Rond 5 uur 's middags werden we afgezet bij ons hostel. Vanaf het hostel kon je de bovenkant van de Frans Josef Gletsjer al zien.
24 februari zijn we de gletsjer opgegaan, welliswaar onder begeleiding van een aantal guides. We kregen van te voren speciale schoenen met spikes (ijzers) en een regenjas. Voordat we bij de gletsjer uitkwamen moesten we eerst nog zo'n 3 km lopen. Onder aan de gletsjer moesten we de spikes onder onze schoenen doen en begon onze klim. De gletsjer ligt niet stil, hij beweegt zo'n 6 meter per dag. De paden die de guides nemen zijn daarom ook elke dag weer anders. Met een ijzeren houweel hakten ze de paden vrij, het was nog best een gezoek om ons veilig door de gletsjer te leiden. Ze zochten naar spleten en grotten, die hebben we ook gezien. Het was een heel avontuur, we vonden het prachtig. Wat kan de natuur toch mooi zijn.
Na de tocht hebben we onszelf weer lekker opgewarmd in de hotpool van het hostel.
De volgende ochtend was het weer omgeslagen, wat zaterdag een mooie zonnige dag was, bleek zondag het tegenovergestelde, regen regen en nog eens regen. We waren blij de gletsjertocht zaterdag al gedaan te hebben.
We hebben rustig aan gedaan, beetje gelezen en filmpie gekeken. 's Avonds weer onze tas ingepakt, want de volgende dag gingen we weer weg
Maandag de 26ste februari zijn we met bus weer naar boven richting Greymouth gereden. Hier kwamen we rond 1 uur 's middags aan. Het busje van het hostel haalde ons gelukkig deze keer wel op, dus we hoefden niet te lopen met de zware tassen.
Tijdens de drie dagen dat we daar gezeten hebben zjin we onder andere naar Shantytown, een oud goudstadje, geweest. Hier hebben we naar goud gezocht en een klein beetje gevonden, helaas net niet genoeg om het om te smelten in een mooie ring.
Vrijdag 2 maart zijn we met de bus van Greymouth naar Christchurch gereden, via de Arthur's Pass. Dit was een mooie route door de bergen. Aan het einde van de dag kwamen we aan. De volgend ochtend moesten we vroeg uit de veren, om half 7 werden we opgehaald door een taxibusje die ons naar het vliegveld bracht. Om half 9 vlogen we via Wellington naar Auckland. Daar moesten we helaas 7 uur wachten voordat we verder vlogen naar Sydney.
Rond half 8 kwamen we in Sydney aan en Keith stond ons al weer op te wachten.....