7 april begon de trip naar Kanchanburi,  een plaats ten westen van Bangkok op zo'n twee uur rijden afstand. Om 8 uur werden we opgehaald vanaf ons hostel, busje kwam ietsje later. Daar zouden we toch aan moeten wennen, op tijd komen kennen ze hier niet zo goed als bij ons thuis. Rond 10 uur verlieten we pas Bangkok, na andere mensen opgepikt te hebben. 12 uur werden we afgezet bij ons guesthouse Pong Phen (www.pongphen.com). Daar konden we onze spullen droppen en even lekker lunchen. Om 12.45 werden we weer opgepikt door de minibus, we waren de enige twee die de excursie zouden gaan doen. Als eerste zijn we naar de tijgertempel gegaan. Daar zouden we de tijgers van dichtbij kunnen gaan bewonderen en zelfs aanraken. Een monnik is zo'n 4 jaar geleden de tijgertempel begonnen, nadat een welpje in zijn bezit kwam. Dit welpje is gevonden en naar die monnik gebracht. De moeder van het welpje bleek doodgeschoten te zijn. Nu wonen er zo'n 15 tijgers en is het echt een touristische atractie geworden.

We vonden het mooi om die beesten van dichtbij te zien, maar het was wel heel erg toeristisch. Je moest in de rij aansluiten en als je aan de beurt was liep je met iemand mee langs een aantal tijgers en kon je ermee op de foto.

Na een minuut was het al weer voorbij.

De volgende stop was de historische ' River Kwai' . In Kanchanaburi zelf ligt de beroemde brug over deze rivier.

Over deze brug loopt de death railway, die helemaal tot aan Myanmar loopt. Deze spoorlijn is aangelegd door gevangenen in de tweede wereldoorlog tjidens de Japanse bezetting. Zo'n 100.000 mensen zijn er gestorven , waaronder zelfs 2600 Nederlanders. Een klein gedeelte van het spoor wordt nog maar gebruikt.

Over de River Kwai hebben een klein bootripje gemaakt in een longtailboat. Deze bracht ons naar een tempel in een grot. De volgende stop was voor een heerlijke voetmassage. Met uitzicht op de rivier, lekker onderuitzittend in een stoel, werden onze voeten verwend. Aan het einde van onze sessie begon het toch te stortregenen, we zagen de overkant niet eens meer. Gelukkig werden we opgehaald door een busje die ons weer terugbracht naar het guesthouse.

De volgende dag 8 april werden we om half 9 negen opgehaald en weggebracht naar de Erawan Waterfalls. Deze waterval bestaat uit 7 verdiepingen met een totale lengte van 2 km. Wij zijn tot de 5de verdieping gelopen, want het was veel te warm. Normaal tijdens de regenperiode komt er heel veel water naar beneden zetten, nu viel dat eigenlijk een beetje tegen, omdat het erg droog is geweest de laatste tijd. Evengoed was mooi om te zien. Er zaten een hoop Thaise gezinnen die daar lekker aan het picknicken en zwemmen waren.

Daar hadden we een thaise lunch. Next stop was Elephant Camp. Hier hebben we een ritje op een olifant gemaakt, Remco heeft zelfs even op de nek gezeten. Daarna heeft Remco de olifant flink in het sop gezet. Op de nek van de olifant is hij samen met een begeleider de rivier ingedoken. In het begin was het wel even scary, daarna was het net als fietsen.

Na dit avontuur zijn we naar een oud treinstationnetje aan de River Kwai gegaan. HIer loopt een gedeelte rails langs de rivier van zo'n 600 meter lang dat ze in de wo2 gemaakt hebben in 7 dagen tijd. Tijdens deze 7 dagen zijn de meeste slachtoffers gevallen, 60.000. Hier hebben we ook een grot bezocht wat diende als hospitaal. Daarna hebben we gewacht op de trein waarmee we een klein gedeelte van de death railway bereden hebben.

Na de treinreis gingen we weer terug naar ons guesthouse, waarna we met een minibus (echt inimini) teruggebracht werden naar Bangkok......