Maandag 16 april  zijn we vanuit Chiang Mai naar het eiland Koh Samui gevlogen. De ochtend begon niet echt goed, aangezien we allebei aan de diaree waren. Gelukkig ging de vlucht goed, maar eenmaal op het eiland begon de ellende weer. We waren blij het hotel bereikt te hebben en doken gelijk het bed in.

 

De volgende dag zijn we alleen onze kamer afgeweest om iets te eten. Buiten was het echt bloedheet en wanneer je je toch al beroerd voelt , dan is een kamer met bed en heerlijk koele airco toch wel fijn.

 

Woensdag 18 april voelden we ons gelukkig al weer een stuk beter. We besloten lekker bij het zwembad in het zonnetje te gaan liggen. Na een half uurtje zag ons huidje al knalrood, dus toch maar onder de parasol gaan liggen. Langer hielden we het ook niet uit in die zon, want hij was bloedheet.

 

Omdat we woensdag zo slim waren geweest om ons te laten verbranden konden we de volgende dag natuurlijk niet in de zon met ons zere huidje.

 

20 april zijn we met de ferry van Koh Samui naar het volgende eiland gevaren, Koh phangan. Na een klein uurtje kwamen we daar aan, met de taxi naar hotel. We zaten in Milky Bay Resort, echt een heel leuk klein complex aan het strand. Hier hebben we verder die dag lekker bij het zwembad in de schaduw gelegen. De dag erna hebben we gerelaxed bij het zwembad en het strand, lekker niks doen.

 

22 april werden we na het ontbijt aangesproken door een vriend van de eigenaar, hij vroeg of we zin hadden om met de speedboot van het complex mee te gaan naar het marinepark. Daar hadden we wel zin in, anders werd het weer een dagje bij het zwembad. Eenmaal op de boot bleek dat we niet naar het park gingen omdat ze daar de weg nog niet wisten. We zijn een stuk om het eiland gevaren en stopten bij een mooi snorkelplekje. Flippers aan, bril op en daar doken we het warme water in. Al snel zwommen er een hoop mooie visjes om ons heen.

Al gauw kwam de vraag of we wel eens hadden gewaterskied! Geen van het groepje had dat ooit gedaan dus hier was onze kans.............Remco ging als eerste, maar kwam er achter dat het toch even wat moeielijker was dan het eruit ziet. Na vier pogingen kwam hij nog steeds het water niet uit. Dat was echt balen.

Daarna was het de beurt aan Annemarie, de eerste poging eindigde net zoals Remco in het water. De tweede poging ging al een stuk beter, ze kwam het water uit, maar na een meter of 6 viel ze al weer in het water. Dit kwam doordat de techniek niet helemaal goed was. Na wat aanwijzigingen werd de derde poging een groot succes.

Tientallen meters skiede ze over het water, met een brede lach op haar gezicht. Remco baalde voor de tweede keer.

Maar was stiekem ook wel een beetje trots. We hebben een nieuwe hobby thuis, nu nog een bootje en de outfit.

Nadat iedereen een poging gewaagd had, vaarden we verder richting ons resort. Voor ons resort legden we aan om een visje te gaan vangen. Het waren geen grote jongens, maar vis werd er gevangen. Remco had als eerste een vis aan de haak geslagen (nee Mike, het was geen aas voor een haai), hij eindigde uiteindelijk met 3 vissen (visjes).

Het was een heerlijke dagje zo op de boot.

 

Maandag de 23ste zijn we weer de ferry opgestapt naar het volgende eiland, Koh Tao. Op dit eiland zijn we twee nachtjes gebleven. We hebben een scooter gehuurd en het eiland rondgereden. Het is niet echt groot, maar heeft een aantal mooie baaitjes. Het was wel super heet, niet echt lekker om in de zon te liggen helaas. Vanuit onze kamer keken we uit op een mooie sunset, zie de foto's.

 

De 25ste moesten we weer met de ferry, dit keer naar het vaste land. Daar pakten we de nachttrein naar Bangkok.

We vertrokken om half 10 en kwamen rond 7 uur ' s ochtends aan. Het was een leuke ervaring, we hadden een upper en lower bed, het sliep nog best aardig.

 

Nu zitten we weer in Bangkok, hier zitten we tot 3 mei, dan vliegen we weer terug naar Amsterdam.